Untildข้อมูลวันที่ของคุณ คำตอบที่ชัดเจนยิ่งขึ้น
เครื่องคำนวณบนเบราว์เซอร์ฟรี สำหรับการคำนวณระยะเวลาในเขตเชงเกน (Schengen) การนับจำนวนวันเพื่อกำหนดถิ่นที่อยู่ทางภาษี การคำนวณช่วงเวลาที่ไม่อยู่ในที่พำนัก และการนับระยะเวลาการพำนักเพื่อขอสัญชาติ
ไม่พบรายการที่ตรงกับเงื่อนไข โปรดลองค้นหาในสถานที่อื่นหรือล้างตัวกรองของคุณ
กฎ 90/180 วันของเชงเกน
29 ประเทศ • 90 วันภายในช่วงเวลา 180 วันใดๆ
กฎการพำนัก 90/180 วันในตุรกี
90 วัน • ภายในกรอบเวลา 180 วันแบบเลื่อนไปเรื่อยๆ (Rolling 180 days)
โครงการ ESTA / โครงการยกเว้นวีซ่าของสหรัฐฯ — การเยือนระยะเวลา 90 วัน
90 วัน • ต่อการเข้าประเทศแต่ละครั้ง
วีซ่าผู้มาเยือนประเภททั่วไป (Standard Visitor) ของสหราชอาณาจักร
สูงสุด 6 เดือน • ต่อการเยือนแต่ละครั้ง
การพำนักในแคนาดาในฐานะผู้มาเยือน
โดยปกติสูงสุดไม่เกิน 6 เดือนต่อการเยือนแต่ละครั้ง
วีซ่าท่องเที่ยวประเทศอาร์เจนตินา
สูงสุด 90 วัน • ต่อการเยือนแต่ละครั้ง
วีซ่าประเภท B1 ของอินโดนีเซีย (ขอรับเมื่อเดินทางถึง)
30 วันสำหรับการพำนักเริ่มต้นก่อนขยายเวลา • ต่อการเยือน
วีซ่านักท่องเที่ยวไทย (TR)
สูงสุด 60 วัน • ต่อการเยือนแต่ละครั้ง
การพำนักในจอร์เจียได้นาน 1 ปีโดยไม่ต้องใช้วีซ่า
หนึ่งปีเต็ม • พลเมืองที่มีสิทธิ์
สเปน — กฎ 183 วันสำหรับถิ่นที่อยู่ทางภาษี
มากกว่า 183 วันภายในปีปฏิทิน
ไอร์แลนด์: กฎเกณฑ์การเป็นผู้อยู่อาศัยเพื่อเสียภาษี (เกณฑ์ 183 วัน)
เงื่อนไขเริ่มมีผลในวันที่ 183 • ตามปีปฏิทิน
กฎการเป็นผู้อยู่อาศัยทางภาษี 183 วันของแคนาดา
การถือว่าเป็นผู้อยู่อาศัย • ปีปฏิทิน
กฎเกณฑ์การเป็นผู้อยู่ในประเทศไทยครบ 180 วันเพื่อเสียภาษี
เงื่อนไขเริ่มมีผลในวันที่ 180 • ตามปีปฏิทิน
การเป็นผู้อยู่อาศัยถาวรในแคนาดา — จำนวนวันที่อยู่ในประเทศ
730 วัน • ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
สัญชาติแคนาดา — การปรากฏตัวจริงในประเทศ
1,095 วัน • ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
การขอสัญชาติสหรัฐฯ — การปรากฏตัวจริงในสหรัฐฯ
913 วัน • ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
การขอสัญชาติสหรัฐฯ ผ่านคู่สมรส — การปรากฏตัวจริงในสหรัฐฯ
548 วัน • ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา
วีซ่า Resident Return (RRV) ของออสเตรเลีย — จำนวนวันที่อยู่ในประเทศ
730 วัน • ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
การมีถิ่นที่อยู่ถาวรในนิวซีแลนด์ — ปีล่าสุด
184 วัน • 12 เดือนที่ผ่านมา
การยื่นขอถิ่นพำนักถาวรในสหราชอาณาจักร — จำนวนวันที่อยู่ต่างประเทศ
180 วันเต็ม • 12 เดือนที่ผ่านมา
การขอสัญชาติสหราชอาณาจักร — การไม่อยู่ในประเทศในช่วงห้าปี
450 วันเต็ม • ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
การขอสัญชาติสหราชอาณาจักร — การไม่อยู่ในประเทศในปีสุดท้าย
90 วันเต็ม • ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
เนเธอร์แลนด์ การพำนักระยะยาวในสหภาพยุโรป — จำนวนวันที่อยู่ต่างประเทศ
1 ปีตามปฏิทิน • แต่ละช่วงการไม่อยู่ที่บันทึกไว้
ภาษีที่ดินส่วนเพิ่มของรัฐนิวเซาท์เวลส์
อย่างน้อย 200 วันในออสเตรเลีย · ปีปฏิทิน
การขอสัญชาติออสเตรเลีย — การไม่อยู่ในประเทศในช่วงปีสุดท้าย
90 วัน • ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
การอนุญาตให้พำนักในบราซิล — จำนวนวันที่อยู่นอกประเทศ
2 ปีตามปฏิทิน • แต่ละช่วงการไม่อยู่ที่บันทึกไว้
การขอสัญชาติไซปรัส
90 วัน • ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
การยื่นขอถิ่นพำนักถาวรในเช็ก — ทุกครั้งที่ไม่อยู่
6 เดือนตามปฏิทิน • สำหรับการเดินทางออกแต่ละครั้งที่บันทึกไว้
การขอพำนักถาวรในเช็ก — จำนวนวันที่ไม่อยู่ในประเทศรวม
310 วัน • ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
ประเทศเดนมาร์ก — การบรรเทาภาระภาษีตามมาตรา 33 A
ไม่เกิน 42 วันภายในระยะเวลาหกเดือน
การขอสัญชาติไอร์แลนด์
70 วัน • ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
ใบอนุญาตพำนักอิตาลีที่มีอายุน้อยกว่าสองปี — การเตือนเรื่องการไม่อยู่
6 เดือนตามปฏิทิน • สำหรับการเดินทางออกแต่ละครั้งที่บันทึกไว้
การขอสัญชาตินิวซีแลนด์ — เกณฑ์การพำนักครบ 5 ปี
1,350 วัน • ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา
การขอสัญชาตินิวซีแลนด์ — เกณฑ์การพำนักรายปี
240 วัน • ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
ใบอนุญาตพำนักชั่วคราวในโปรตุเกส — การไม่อยู่ในประเทศ
6 เดือนตามปฏิทิน • สำหรับการเดินทางออกแต่ละครั้งที่บันทึกไว้
ใบอนุญาตพำนักในกาตาร์ — จำนวนวันที่อยู่นอกประเทศ
6 เดือนตามปฏิทิน • สำหรับการเดินทางออกแต่ละครั้งที่บันทึกไว้
ใบอนุญาตพำนักประเภท B (B permit) ของสวิตเซอร์แลนด์ — การไม่อยู่ในประเทศ
6 เดือนตามปฏิทิน • สำหรับการเดินทางออกแต่ละครั้งที่บันทึกไว้
การพำนักในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ — จำนวนวันที่อยู่นอกประเทศ
180 วัน • ตลอดระยะเวลาทั้งหมด
สถานะ EU Settlement Scheme ของสหราชอาณาจักร — การไม่อยู่ห้าปี
5 ปีตามปฏิทิน • แต่ละช่วงการไม่อยู่ที่บันทึกไว้
การพำนักถาวรของแรงงานฝีมือในสหราชอาณาจักร — จำนวนวันที่อยู่ต่างประเทศ
180 วัน • 12 เดือนที่ผ่านมา
การเป็นผู้อยู่อาศัยถาวรในสหรัฐฯ — จำนวนวันที่อยู่นอกสหรัฐฯ
180 วัน • ตลอดระยะเวลาทั้งหมด
EU Settlement Scheme ของสหราชอาณาจักร — การไม่อยู่ของพลเมืองสวิสและครอบครัว
4 ปีปฏิทิน • สำหรับพลเมืองสวิสและครอบครัว
นิวซีแลนด์: กฎเกณฑ์สถานะผู้อยู่อาศัยทางภาษี (เกณฑ์ 183 วัน)
เงื่อนไขเริ่มมีผลในวันที่ 184 • ตามรอบระยะเวลา 12 เดือนย้อนหลัง (Rolling 12 months)
บันทึกการปรากฏตัวทางภาษีในจอร์เจีย
องค์ประกอบ 183 วัน • ช่วงที่อยู่นอกประเทศซึ่งอาจนับรวมต้องตรวจสอบ
วีซ่านักท่องเที่ยวระยะเวลา 5 ปีของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
90 วันต่อการเข้าประเทศหนึ่งครั้ง
สถานะผู้อยู่อาศัยทางภาษีในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ — เกณฑ์ 183 วัน
ต้องพำนักอย่างน้อย 183 วันภายในรอบระยะเวลา 12 เดือนใดๆ
สถานะผู้อยู่อาศัยทางภาษีในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ — เกณฑ์ 90 วัน
อย่างน้อย 90 วันภายในระยะเวลา 12 เดือน · มีเงื่อนไขอื่น ๆ เพิ่มเติม
ภาษีสหรัฐฯ — การปรากฏตัวอย่างมีนัยสำคัญ
183 วัน (แบบถ่วงน้ำหนัก) ในช่วงเวลา 3 ปี • โดยต้องมีอย่างน้อย 31 วันในปีปัจจุบัน
รายได้จากต่างประเทศของบุคคลในสหรัฐฯ — เกณฑ์การปรากฏตัวจริง (Physical Presence)
330 วันเต็มในต่างประเทศภายในระยะเวลา 12 เดือน
การเป็นผู้อยู่ในสหราชอาณาจักรเพื่อวัตถุประสงค์ทางภาษี — เกณฑ์จำนวนวัน
การจำกัดจำนวนวันพำนักส่วนบุคคล · 6 เมษายน – 5 เมษายน · มีเกณฑ์การพิจารณาอื่น ๆ เพิ่มเติม
ภาษีในโปรตุเกส — การปรากฏตัวทางกายภาพ
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 12 เดือนที่เกี่ยวข้อง
สถานะผู้อยู่อาศัยเพื่อเสียภาษีในไซปรัส — เกณฑ์ 60 วัน
60 วันต่อปี · สำหรับผู้ที่มีที่อยู่อาศัยถาวรและมีการทำงานหรือประกอบธุรกิจ
ภาษีในอิตาลี — การปรากฏตัวทางกายภาพ (Physical Presence)
183 วันต่อปี • 184 วันในปีอธิกสุรทิน
ภาษีของสิงคโปร์ — เกณฑ์การพำนักครบ 183 วัน
183 วันต่อปีปฏิทิน • มีช่องทางอื่นที่สามารถนำมาใช้ได้
ภาษีของอินโดนีเซีย — การปรากฏตัวในประเทศ (Physical Presence)
มากกว่า 183 วันตลอดระยะเวลา 12 เดือน
ภาษีอากรของกรีซ — การปรากฏตัวทางกายภาพ (Physical Presence)
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 12 เดือนใดๆ
ภาษีในบราซิล — การพำนักภายใต้วีซ่าชั่วคราว
184 วันในช่วงเวลา 12 เดือนนับจากวันที่เดินทางเข้าประเทศ
ภาษีของประเทศนอร์เวย์ — การพำนักในระยะเวลา 12 เดือนและ 36 เดือน
มากกว่า 183 วันภายในระยะเวลา 12 เดือน หรือมากกว่า 270 วันภายในระยะเวลา 36 เดือน
ภาษีของประเทศอินเดีย — เกณฑ์การพำนักครบ 182 วัน
182 วัน • ปีภาษี 1 เมษายน – 31 มีนาคม
ภาษีเวียดนาม — การนับระยะเวลาพำนักรายปี / ในปีแรก
183 วัน • นับตามปีปฏิทินหรือ 12 เดือนนับจากวันที่เดินทางมาถึงครั้งแรก
ภาษีของประเทศโคลอมเบีย — การปรากฏตัวทางกายภาพ
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 365 วันใดๆ
ภาษีของสวิตเซอร์แลนด์ — การตรวจสอบระยะเวลาการพำนัก
30 วันกรณีมีการทำงาน · 90 วันกรณีไม่มีการทำงาน
ผู้มาเยือนสหรัฐอเมริกาด้วยวีซ่าประเภท B1/B2 — วันสิ้นสุดระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้อยู่
วันสิ้นสุดที่ได้รับอนุญาตตามบันทึก I-94 ของคุณ (สำหรับการเข้าประเทศแต่ละครั้ง)
การเดินทางท่องเที่ยวในอินเดีย — ระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้พำนัก
วันสิ้นสุดที่ได้รับอนุญาต (กรณีมีข้อจำกัดรายปีสำหรับวีซ่าท่องเที่ยวอิเล็กทรอนิกส์)
การเดินทางท่องเที่ยวในประเทศเปรู — ระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้พำนัก
วันสิ้นสุดที่ได้รับอนุญาต (ตามข้อจำกัดรายปีที่เกี่ยวข้อง)
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ — การบันทึกจำนวนวันภายในกรอบเวลา 180 วัน
ยอดรวมในช่วง 180 วันล่าสุด • โปรดตรวจสอบระยะเวลาการได้รับอนุญาตให้เข้าประเทศของคุณ
วีซ่าธุรกิจประเภท D2 ของอินโดนีเซีย — ระยะเวลาพำนักเริ่มต้น
60 วันต่อการเข้าประเทศหนึ่งครั้ง · ก่อนการขยายระยะเวลาพำนัก
การเดินทางเข้าประเทศไทยโดยได้รับการยกเว้นวีซ่า — วันสิ้นสุดระยะเวลาที่ได้รับอนุญาต
วันสิ้นสุดที่ได้รับอนุญาต (ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของหนังสือเดินทางและวันที่เดินทางเข้า)
การขออนุญาตเข้าเมืองถาวรในสหราชอาณาจักร — การไม่อยู่ในประเทศเป็นเวลาสองปี
2 ปีตามปฏิทิน • แต่ละช่วงการไม่อยู่ที่บันทึกไว้
ใบอนุญาตพำนักในเยอรมนี — การไม่อยู่ในประเทศ
6 เดือนตามปฏิทิน • สำหรับการเดินทางออกแต่ละครั้งที่บันทึกไว้
การพำนักในญี่ปุ่น — กำหนดเวลาในการเดินทางกลับ
กำหนดเวลาสุดท้ายที่อนุญาตให้เดินทางกลับเข้าประเทศ (ระยะเวลาพำนักอาจสิ้นสุดก่อนกำหนดดังกล่าว)
ใบอนุญาตพำนักในคูเวต — การไม่อยู่ในประเทศ
6 เดือนตามปฏิทิน • สำหรับการเดินทางออกแต่ละครั้งที่บันทึกไว้
การเป็นผู้อยู่อาศัยถาวรในสิงคโปร์ — การยื่นคำร้องขอใบอนุญาตกลับเข้าประเทศ (Re-entry Permit)
ยื่นคำร้องขอใบอนุญาตเดินทางกลับเข้าประเทศ (Re-entry permit) ภายใน 180 วันนับจากเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้อง
บันทึกการพำนักหลักในประเทศฝรั่งเศส
การปรากฏตัวที่บันทึกไว้ · ตัวบ่งชี้การพำนักหลักในช่วงระยะเวลาหกเดือน
ภาษีอากรของเยอรมนี — ถิ่นที่อยู่ประจำ (Habitual Abode)
พำนักต่อเนื่องเกิน 6 เดือน • ช่วงหยุดพักสั้นไม่ตัดความต่อเนื่อง
ภาษีเกาหลีใต้ — เกณฑ์การอยู่อาศัยครบ 183 วัน
183 วันในเกาหลี • อาจเข้าข่ายมีภูมิลำเนาได้เร็วกว่านั้น
ภาษีชิลี — เกณฑ์ 183 วันในรอบ 12 เดือน
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 12 เดือนใดๆ
ภาษีในกัมพูชา — เกณฑ์ 182 วันในรอบ 12 เดือน
มากกว่า 182 วันในช่วงเวลา 12 เดือนใดๆ
ภาษีของเคนยา — เกณฑ์การพำนักครบ 183 วัน
183 วันในปีที่มีรายได้ • มีเกณฑ์เฉลี่ย 122 วันแยกต่างหาก
บันทึกระยะเวลาการพำนักเพื่อวัตถุประสงค์ทางภาษีในไนจีเรีย
จำนวนวันที่ปรากฏตัวจริง · แยกกรณีการไม่อยู่ในประเทศที่เข้าเงื่อนไขกำหนด
ภาษีอิสราเอล — ข้อสันนิษฐานเรื่องการเป็นผู้อยู่อาศัย
อย่างน้อย 183 วันในปีปัจจุบัน หรืออย่างน้อย 30 วันในปีปัจจุบันและรวม 425 วันในปีปัจจุบันกับสองปีก่อน
ภาษีฮ่องกง — สถานะผู้มีถิ่นที่อยู่ตามอนุสัญญาภาษีอากร
มากกว่า 180 วันในปีประเมินหนึ่งปี หรือมากกว่า 300 วันในช่วงเวลาสองปี
ญี่ปุ่น — ประเภทผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีแบบไม่ถาวร
5 ปีในญี่ปุ่นภายใน 10 ปี • ประเภทผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีแบบไม่ถาวร
ภาษีของบาร์เบโดส — เกณฑ์การพำนักครบ 182 วัน
มากกว่า 182 วันในปีภาษี
ภาษีอุรุกวัย — เกณฑ์การพำนัก 183 วัน
มากกว่า 183 วันต่อปีปฏิทิน
ภาษีของเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ — 183 วัน
183 วันในช่วงเวลาฐาน (basis period)
ตุรกี — บันทึกระยะเวลาพำนักต่อเนื่อง
จำนวนวันที่บันทึกไว้ · แยกเงื่อนไขสำหรับการพำนักที่ต่อเนื่องกัน
เปอร์โตริโก — การทดสอบการปรากฏตัวโดยสุจริต (Bona Fide Presence Test)
ต้องพำนักในเปอร์โตริโกอย่างน้อย 183 วันต่อปีภาษี
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา (US Virgin Islands) — การทดสอบการมีถิ่นที่อยู่จริง (Bona Fide Presence Test)
ต้องพำนักในหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา (US Virgin Islands) อย่างน้อย 183 วันต่อปีภาษี
ดินแดนของสหรัฐฯ — เกณฑ์การพำนักในสหรัฐฯ ครบ 90 วัน
ไม่เกิน 90 วันในสหรัฐอเมริกาต่อปีภาษี
สหรัฐฯ — ข้อยกเว้นความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับต่างประเทศ อยู่ไม่ถึง 183 วัน
อยู่ในสหรัฐอเมริกาน้อยกว่า 183 วันในปีนี้ · แบบฟอร์ม 8840
การยื่นคำร้องขอสิทธิ์พำนักระยะยาวในสหราชอาณาจักร — จำนวนวันที่เคยอยู่นอกประเทศในอดีต
ยอดรวมการไม่อยู่ในประเทศตลอดสิบปีที่ผ่านมา • กฎเกณฑ์ช่วงเปลี่ยนผ่านจำเป็นต้องได้รับการพิจารณาแยกต่างหาก
วีซ่าเชงเกน — กำหนดเวลาเดินทางออกนอกพื้นที่
กำหนดเวลาที่ต้องเดินทางออกจริง • ระยะเวลาของวีซ่าเป็นสิ่งที่ต้องตรวจสอบแยกต่างหาก
การพำนักระยะยาวในสเปน — การไม่อยู่ในประเทศ
1 ปีตามปฏิทิน • แต่ละช่วงการไม่อยู่ที่บันทึกไว้
นิวยอร์ก — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
นิวยอร์ก — ข้อยกเว้น 30 วัน
ผู้มีถิ่นที่อยู่: 30 วันหรือน้อยกว่า โดยไม่มีที่พักอาศัยในรัฐนิวยอร์ก (NY)
นครนิวยอร์ก — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในนครนิวยอร์ก (NYC) + อยู่เกิน 183 วัน
ยองเกอร์ส — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในเมืองยองเกอร์ส (Yonkers) + อยู่เกิน 183 วัน
นิวเจอร์ซีย์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐคอนเนตทิคัต — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐคอนเนตทิคัต — ข้อยกเว้น 30 วัน
ผู้มีถิ่นที่อยู่: 30 วันหรือน้อยกว่า โดยไม่มีที่พักอาศัยในรัฐคอนเนตทิคัต (CT)
รัฐแมสซาชูเซตส์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
โอไฮโอ — บันทึกวันและตรวจสอบ contact period
วันที่บันทึกไว้ • ไม่ใช่จำนวน contact period
รัฐออริกอน — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 200 วัน
รัฐออริกอน — ข้อยกเว้น 30 วัน
ผู้มีถิ่นที่อยู่: 30 วันหรือน้อยกว่า โดยไม่มีที่พักอาศัยในรัฐออริกอน (OR)
รัฐฮาวาย — ข้อสันนิษฐานจากการอยู่ในรัฐเกิน 200 วัน
มากกว่า 200 วัน · ข้อสันนิษฐานที่สามารถหักล้างได้
รัฐไอดาโฮ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยตลอดทั้งปี + อยู่เกิน 270 วัน
รัฐแมริแลนด์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
การมีที่พำนักอาศัยเป็นเวลานานกว่า 6 เดือน และมีจำนวนวันรวมไม่น้อยกว่า 183 วัน
รัฐเดลาแวร์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐนอร์ทแคโรไลนา — ข้อสันนิษฐานระยะเวลา 183 วัน
มากกว่า 183 วัน · ข้อสันนิษฐานที่สามารถหักล้างได้
รัฐเคนทักกี — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐเมน — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยตลอดทั้งปี + อยู่เกิน 183 วัน
มินนิโซตา — กฎ 183 วัน
ที่พำนักที่เข้าเกณฑ์และระยะเวลาอย่างน้อย 183 วัน
รัฐมิสซูรี — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐโรดไอแลนด์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐเวอร์มอนต์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐไอโอวา — ข้อสันนิษฐานเรื่องที่พำนักถาวร
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
บันทึกการพำนักในรัฐหลุยเซียนา — การตรวจสอบรอบ 6 เดือน
จำนวนวันที่บันทึกไว้ · ตัวบ่งชี้ระยะเวลาโดยประมาณหกเดือน
รัฐนอร์ทดาโคตา — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 210 วัน
รัฐแอริโซนา — ข้อสันนิษฐานกรณีพำนักครบเก้าเดือน
ข้อสันนิษฐานระยะเวลาเก้าเดือน · การนับจำนวนวันเป็นการประมาณการเท่านั้น
รัฐแคลิฟอร์เนีย — ข้อสันนิษฐานระยะเวลาเก้าเดือน
ข้อสันนิษฐานระยะเวลาเก้าเดือน · การนับจำนวนวันเป็นการประมาณการเท่านั้น
รัฐฟลอริดา — หลักฐานการมีถิ่นที่อยู่
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐฟลอริดา · การแจ้งถิ่นที่อยู่ (declaration of domicile)
รัฐเท็กซัส — หลักฐานการมีถิ่นที่อยู่
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐเท็กซัส · ไม่มีการจัดเก็บภาษีเงินได้ระดับรัฐ
เนวาดา — หลักฐานภูมิลำเนา
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐเนวาดา · ไม่มีการจัดเก็บภาษีเงินได้ระดับรัฐ
เซาท์ดาโคตา — หลักฐานถิ่นที่อยู่
บันทึกการเยือน • หลักฐานใบขับขี่และภูมิลำเนา
รัฐเซาท์แคโรไลนา — หลักฐานแสดงภูมิลำเนา
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐเซาท์แคโรไลนา · ไม่มีการกำหนดเกณฑ์จำนวนวัน (no day test)
ที่พักอาศัยสำหรับช่วงเวลาที่คุณใช้ชีวิตในต่างแดน
จัดเก็บประวัติการเดินทางและข้อมูลการนับจำนวนวันของคุณไว้ด้วยกันผ่านแอปพลิเคชัน Untild บน iPhone