Untildถิ่นที่อยู่ทางภาษี (Tax residency)
สำรวจกฎการนับจำนวนวันสำหรับสถานะผู้อยู่อาศัยเพื่อเสียภาษี (tax residency) พร้อมเครื่องมือคำนวณและแหล่งข้อมูลอย่างเป็นทางการ
ไม่พบรายการที่ตรงกับเงื่อนไข โปรดลองค้นหาในสถานที่อื่นหรือล้างตัวกรองของคุณ
สเปน — กฎ 183 วันสำหรับถิ่นที่อยู่ทางภาษี
มากกว่า 183 วันภายในปีปฏิทิน
ไอร์แลนด์: กฎเกณฑ์การเป็นผู้อยู่อาศัยเพื่อเสียภาษี (เกณฑ์ 183 วัน)
เงื่อนไขเริ่มมีผลในวันที่ 183 • ตามปีปฏิทิน
กฎการเป็นผู้อยู่อาศัยทางภาษี 183 วันของแคนาดา
การถือว่าเป็นผู้อยู่อาศัย • ปีปฏิทิน
กฎเกณฑ์การเป็นผู้อยู่ในประเทศไทยครบ 180 วันเพื่อเสียภาษี
เงื่อนไขเริ่มมีผลในวันที่ 180 • ตามปีปฏิทิน
ภาษีที่ดินส่วนเพิ่มของรัฐนิวเซาท์เวลส์
อย่างน้อย 200 วันในออสเตรเลีย · ปีปฏิทิน
ประเทศเดนมาร์ก — การบรรเทาภาระภาษีตามมาตรา 33 A
ไม่เกิน 42 วันภายในระยะเวลาหกเดือน
นิวซีแลนด์: กฎเกณฑ์สถานะผู้อยู่อาศัยทางภาษี (เกณฑ์ 183 วัน)
เงื่อนไขเริ่มมีผลในวันที่ 184 • ตามรอบระยะเวลา 12 เดือนย้อนหลัง (Rolling 12 months)
บันทึกการปรากฏตัวทางภาษีในจอร์เจีย
องค์ประกอบ 183 วัน • ช่วงที่อยู่นอกประเทศซึ่งอาจนับรวมต้องตรวจสอบ
สถานะผู้อยู่อาศัยทางภาษีในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ — เกณฑ์ 183 วัน
ต้องพำนักอย่างน้อย 183 วันภายในรอบระยะเวลา 12 เดือนใดๆ
สถานะผู้อยู่อาศัยทางภาษีในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ — เกณฑ์ 90 วัน
อย่างน้อย 90 วันภายในระยะเวลา 12 เดือน · มีเงื่อนไขอื่น ๆ เพิ่มเติม
ภาษีสหรัฐฯ — การปรากฏตัวอย่างมีนัยสำคัญ
183 วัน (แบบถ่วงน้ำหนัก) ในช่วงเวลา 3 ปี • โดยต้องมีอย่างน้อย 31 วันในปีปัจจุบัน
รายได้จากต่างประเทศของบุคคลในสหรัฐฯ — เกณฑ์การปรากฏตัวจริง (Physical Presence)
330 วันเต็มในต่างประเทศภายในระยะเวลา 12 เดือน
การเป็นผู้อยู่ในสหราชอาณาจักรเพื่อวัตถุประสงค์ทางภาษี — เกณฑ์จำนวนวัน
การจำกัดจำนวนวันพำนักส่วนบุคคล · 6 เมษายน – 5 เมษายน · มีเกณฑ์การพิจารณาอื่น ๆ เพิ่มเติม
ภาษีในโปรตุเกส — การปรากฏตัวทางกายภาพ
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 12 เดือนที่เกี่ยวข้อง
สถานะผู้อยู่อาศัยเพื่อเสียภาษีในไซปรัส — เกณฑ์ 60 วัน
60 วันต่อปี · สำหรับผู้ที่มีที่อยู่อาศัยถาวรและมีการทำงานหรือประกอบธุรกิจ
ภาษีในอิตาลี — การปรากฏตัวทางกายภาพ (Physical Presence)
183 วันต่อปี • 184 วันในปีอธิกสุรทิน
ภาษีของสิงคโปร์ — เกณฑ์การพำนักครบ 183 วัน
183 วันต่อปีปฏิทิน • มีช่องทางอื่นที่สามารถนำมาใช้ได้
ภาษีของอินโดนีเซีย — การปรากฏตัวในประเทศ (Physical Presence)
มากกว่า 183 วันตลอดระยะเวลา 12 เดือน
ภาษีอากรของกรีซ — การปรากฏตัวทางกายภาพ (Physical Presence)
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 12 เดือนใดๆ
ภาษีในบราซิล — การพำนักภายใต้วีซ่าชั่วคราว
184 วันในช่วงเวลา 12 เดือนนับจากวันที่เดินทางเข้าประเทศ
ภาษีของประเทศนอร์เวย์ — การพำนักในระยะเวลา 12 เดือนและ 36 เดือน
มากกว่า 183 วันภายในระยะเวลา 12 เดือน หรือมากกว่า 270 วันภายในระยะเวลา 36 เดือน
ภาษีของประเทศอินเดีย — เกณฑ์การพำนักครบ 182 วัน
182 วัน • ปีภาษี 1 เมษายน – 31 มีนาคม
ภาษีเวียดนาม — การนับระยะเวลาพำนักรายปี / ในปีแรก
183 วัน • นับตามปีปฏิทินหรือ 12 เดือนนับจากวันที่เดินทางมาถึงครั้งแรก
ภาษีของประเทศโคลอมเบีย — การปรากฏตัวทางกายภาพ
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 365 วันใดๆ
ภาษีของสวิตเซอร์แลนด์ — การตรวจสอบระยะเวลาการพำนัก
30 วันกรณีมีการทำงาน · 90 วันกรณีไม่มีการทำงาน
บันทึกการพำนักหลักในประเทศฝรั่งเศส
การปรากฏตัวที่บันทึกไว้ · ตัวบ่งชี้การพำนักหลักในช่วงระยะเวลาหกเดือน
ภาษีอากรของเยอรมนี — ถิ่นที่อยู่ประจำ (Habitual Abode)
พำนักต่อเนื่องเกิน 6 เดือน • ช่วงหยุดพักสั้นไม่ตัดความต่อเนื่อง
ภาษีเกาหลีใต้ — เกณฑ์การอยู่อาศัยครบ 183 วัน
183 วันในเกาหลี • อาจเข้าข่ายมีภูมิลำเนาได้เร็วกว่านั้น
ภาษีชิลี — เกณฑ์ 183 วันในรอบ 12 เดือน
มากกว่า 183 วันภายในช่วงเวลา 12 เดือนใดๆ
ภาษีในกัมพูชา — เกณฑ์ 182 วันในรอบ 12 เดือน
มากกว่า 182 วันในช่วงเวลา 12 เดือนใดๆ
ภาษีของเคนยา — เกณฑ์การพำนักครบ 183 วัน
183 วันในปีที่มีรายได้ • มีเกณฑ์เฉลี่ย 122 วันแยกต่างหาก
บันทึกระยะเวลาการพำนักเพื่อวัตถุประสงค์ทางภาษีในไนจีเรีย
จำนวนวันที่ปรากฏตัวจริง · แยกกรณีการไม่อยู่ในประเทศที่เข้าเงื่อนไขกำหนด
ภาษีอิสราเอล — ข้อสันนิษฐานเรื่องการเป็นผู้อยู่อาศัย
อย่างน้อย 183 วันในปีปัจจุบัน หรืออย่างน้อย 30 วันในปีปัจจุบันและรวม 425 วันในปีปัจจุบันกับสองปีก่อน
ภาษีฮ่องกง — สถานะผู้มีถิ่นที่อยู่ตามอนุสัญญาภาษีอากร
มากกว่า 180 วันในปีประเมินหนึ่งปี หรือมากกว่า 300 วันในช่วงเวลาสองปี
ญี่ปุ่น — ประเภทผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีแบบไม่ถาวร
5 ปีในญี่ปุ่นภายใน 10 ปี • ประเภทผู้มีถิ่นที่อยู่ทางภาษีแบบไม่ถาวร
ภาษีของบาร์เบโดส — เกณฑ์การพำนักครบ 182 วัน
มากกว่า 182 วันในปีภาษี
ภาษีอุรุกวัย — เกณฑ์การพำนัก 183 วัน
มากกว่า 183 วันต่อปีปฏิทิน
ภาษีของเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ — 183 วัน
183 วันในช่วงเวลาฐาน (basis period)
ตุรกี — บันทึกระยะเวลาพำนักต่อเนื่อง
จำนวนวันที่บันทึกไว้ · แยกเงื่อนไขสำหรับการพำนักที่ต่อเนื่องกัน
เปอร์โตริโก — การทดสอบการปรากฏตัวโดยสุจริต (Bona Fide Presence Test)
ต้องพำนักในเปอร์โตริโกอย่างน้อย 183 วันต่อปีภาษี
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา (US Virgin Islands) — การทดสอบการมีถิ่นที่อยู่จริง (Bona Fide Presence Test)
ต้องพำนักในหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา (US Virgin Islands) อย่างน้อย 183 วันต่อปีภาษี
ดินแดนของสหรัฐฯ — เกณฑ์การพำนักในสหรัฐฯ ครบ 90 วัน
ไม่เกิน 90 วันในสหรัฐอเมริกาต่อปีภาษี
สหรัฐฯ — ข้อยกเว้นความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับต่างประเทศ อยู่ไม่ถึง 183 วัน
อยู่ในสหรัฐอเมริกาน้อยกว่า 183 วันในปีนี้ · แบบฟอร์ม 8840
นิวยอร์ก — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
นิวยอร์ก — ข้อยกเว้น 30 วัน
ผู้มีถิ่นที่อยู่: 30 วันหรือน้อยกว่า โดยไม่มีที่พักอาศัยในรัฐนิวยอร์ก (NY)
นครนิวยอร์ก — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในนครนิวยอร์ก (NYC) + อยู่เกิน 183 วัน
ยองเกอร์ส — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในเมืองยองเกอร์ส (Yonkers) + อยู่เกิน 183 วัน
นิวเจอร์ซีย์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐคอนเนตทิคัต — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐคอนเนตทิคัต — ข้อยกเว้น 30 วัน
ผู้มีถิ่นที่อยู่: 30 วันหรือน้อยกว่า โดยไม่มีที่พักอาศัยในรัฐคอนเนตทิคัต (CT)
รัฐแมสซาชูเซตส์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
โอไฮโอ — บันทึกวันและตรวจสอบ contact period
วันที่บันทึกไว้ • ไม่ใช่จำนวน contact period
รัฐออริกอน — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 200 วัน
รัฐออริกอน — ข้อยกเว้น 30 วัน
ผู้มีถิ่นที่อยู่: 30 วันหรือน้อยกว่า โดยไม่มีที่พักอาศัยในรัฐออริกอน (OR)
รัฐฮาวาย — ข้อสันนิษฐานจากการอยู่ในรัฐเกิน 200 วัน
มากกว่า 200 วัน · ข้อสันนิษฐานที่สามารถหักล้างได้
รัฐไอดาโฮ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยตลอดทั้งปี + อยู่เกิน 270 วัน
รัฐแมริแลนด์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
การมีที่พำนักอาศัยเป็นเวลานานกว่า 6 เดือน และมีจำนวนวันรวมไม่น้อยกว่า 183 วัน
รัฐเดลาแวร์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐนอร์ทแคโรไลนา — ข้อสันนิษฐานระยะเวลา 183 วัน
มากกว่า 183 วัน · ข้อสันนิษฐานที่สามารถหักล้างได้
รัฐเคนทักกี — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐเมน — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยตลอดทั้งปี + อยู่เกิน 183 วัน
มินนิโซตา — กฎ 183 วัน
ที่พำนักที่เข้าเกณฑ์และระยะเวลาอย่างน้อย 183 วัน
รัฐมิสซูรี — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐโรดไอแลนด์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐเวอร์มอนต์ — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
รัฐไอโอวา — ข้อสันนิษฐานเรื่องที่พำนักถาวร
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 183 วัน
บันทึกการพำนักในรัฐหลุยเซียนา — การตรวจสอบรอบ 6 เดือน
จำนวนวันที่บันทึกไว้ · ตัวบ่งชี้ระยะเวลาโดยประมาณหกเดือน
รัฐนอร์ทดาโคตา — ถิ่นที่อยู่ทางภาษีตามเกณฑ์กฎหมาย
มีที่พักอาศัยในสถานที่นั้น + อยู่เกิน 210 วัน
รัฐแอริโซนา — ข้อสันนิษฐานกรณีพำนักครบเก้าเดือน
ข้อสันนิษฐานระยะเวลาเก้าเดือน · การนับจำนวนวันเป็นการประมาณการเท่านั้น
รัฐแคลิฟอร์เนีย — ข้อสันนิษฐานระยะเวลาเก้าเดือน
ข้อสันนิษฐานระยะเวลาเก้าเดือน · การนับจำนวนวันเป็นการประมาณการเท่านั้น
รัฐฟลอริดา — หลักฐานการมีถิ่นที่อยู่
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐฟลอริดา · การแจ้งถิ่นที่อยู่ (declaration of domicile)
รัฐเท็กซัส — หลักฐานการมีถิ่นที่อยู่
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐเท็กซัส · ไม่มีการจัดเก็บภาษีเงินได้ระดับรัฐ
เนวาดา — หลักฐานภูมิลำเนา
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐเนวาดา · ไม่มีการจัดเก็บภาษีเงินได้ระดับรัฐ
เซาท์ดาโคตา — หลักฐานถิ่นที่อยู่
บันทึกการเยือน • หลักฐานใบขับขี่และภูมิลำเนา
รัฐเซาท์แคโรไลนา — หลักฐานแสดงภูมิลำเนา
จำนวนวันที่อยู่ในรัฐเซาท์แคโรไลนา · ไม่มีการกำหนดเกณฑ์จำนวนวัน (no day test)
ที่พักอาศัยสำหรับช่วงเวลาที่คุณใช้ชีวิตในต่างแดน
จัดเก็บประวัติการเดินทางและข้อมูลการนับจำนวนวันของคุณไว้ด้วยกันผ่านแอปพลิเคชัน Untild บน iPhone