Vize Muafiyet Programı (Visa Waiver Program), normal şartlarda sınırda 90 gün veya daha kısa süreli bir ziyarete izin verir. ESTA onayı bir seyahat izni niteliğindedir; ülkeye giriş kararı ise sınırda verilir.
Uzun süreli seyahatler, Amerika Birleşik Devletleri'nin daimi bir oturum izni sahibi kişi için hâlâ "ana ikametgâh" olup olmadığına dair soru işaretleri yaratabilir.
Ülkede bulunma testi (substantial presence test), mevcut takvim yılındaki uygun günlerin tamamını, önceki takvim yılının uygun günlerinin 1/3'ünü ve iki yıl önceki uygun günlerin 1/6'sını toplar. Mevcut yılda en az 31 gün ve toplam 183 ağırlıklı gün gerekir. Toplamı yorumlamadan önce hariç tutulan günleri ve geçerli istisnaları kontrol edin.
Fiilen bulunma testi, uygun bir 12 aylık dönemde yabancı ülkelerde 330 tam gün bulunmayı gerektirir. Uluslararası sulardaki yolculuklar ve yabancı ülkelerdeki kısmi günler dikkatle incelenmelidir. Yurt dışındaki vergi merkezi (tax home) ve diğer gelir istisnası koşulları ayrıca değerlendirilir.
ABD'ye gelen ziyaretçilerin ülkede kalabileceği süre, vize üzerinde yazılı olan son kullanma tarihine göre değil, ülkeye girişte oluşturulan giriş kaydına (admission record) göre belirlenir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde en fazla 90 gün bulunmak, Internal Revenue Service (IRS) 570 sayılı yayını uyarınca, bir bölgede (territory) gerçek anlamda ikamet edildiğinin belirlenmesine yönelik "alternatif mevcudiyet testi" (alternative presence test) kriterlerinden biridir. Bu, ayrı bir vergi muafiyeti değil, bir koşuldur. Ayrıca "vergi merkezi" (tax-home) ve "daha yakın bağ" (closer-connection) koşullarını da inceleyin.
Daha yakın bağ istisnası genellikle mevcut yılda ABD'de 183 günden az bulunmayı, koşulları karşılayan bir yurt dışı vergi merkezini (tax home), yurt dışıyla daha yakın bağları ve Form 8840'ın zamanında sunulmasını gerektirir. Gün sayısı koşullardan yalnızca biridir.
New York'un bulunma ölçütü, en az 184 gün ve vergi yılının neredeyse tamamında daimi mesken bulundurmayı gerektirir. Yerleşim yeri (domicile) bağımsız bir ölçüttür; bazı istisnalar uygulanır.
Yerleşiklik merkezi (domicile) New York'ta bulunan bir kişi, "A Grubu" (Group A) kapsamındaki sınırlı istisnadan yararlanarak "yerleşik olmayan" (nonresident) statüsüne girebilmek için, ilgili üç koşulun tamamını aynı anda karşılamalıdır.
New York Şehri, şehir için New York ikamet çerçevesini uygular. "Bulunma" (presence) kriterine dayalı ikamet yolu; uygun nitelikte kalıcı bir meskenin bulunmasını ve New York Şehri'nde 183 günden fazla vakit geçirilmiş olmasını gerektirir. "Yerleşim yeri" (domicile) ise ayrı bir ikamet yoludur.
Yonkers, şehir için New York ikamet çerçevesini uygular. "Bulunma" (presence) kriteri, şehirde uygun nitelikte kalıcı bir meskenin bulunmasını ve Yonkers'ta 183 günden fazla kalınmış olmasını gerektirir. "Asıl ikametgah" (domicile) ise ayrı bir kriterdir.
New Jersey dışında yerleşik (domiciled) olan bir kişi, eyalet sınırları içinde daimi bir mesken bulundurması ve vergi yılı boyunca burada 183 günden fazla vakit geçirmesi durumunda, eyaletin yerleşiklik testini karşılamış olur.
Connecticut, başka bir yerde ikamet eden kişiler için 183 günü aşan sürelerin yanı sıra, sürekli bir konutun bulunması ve silahlı kuvvetler mensuplarına özel durumlar gibi kriterleri esas alır. "İkametgah" (domicile) kavramı ve buna ilişkin istisnalar ayrı değerlendirilir.
Connecticut "A Grubu" istisnası; yıl boyunca Connecticut'ta kalıcı bir konutun bulunmamasını, yılın tamamında başka bir yerde kalıcı bir konuta sahip olunmasını ve Connecticut'ta geçirilen sürenin 30 günü aşmamasını gerektirir. Bu üç koşulun tamamının karşılanması zorunludur.
Massachusetts, başka bir yerde ikametgahı bulunan bir kişiyi, eyalet sınırları içinde sürekli bir barınma yeri bulundurması ve vergi yılı boyunca eyalette 183 günden fazla zaman geçirmesi durumunda, eyalet mukimi olarak kabul edebilir.
Ohio'nun kesin ölçütlere dayalı yerleşim yerinin eyalet dışında olduğu karinesi, normal takvim günleri yerine temas dönemlerini (contact periods) kullanır. Bir temas dönemi genellikle Ohio dışındaki konuttan uzakta bir gece kalmayı ve Ohio'da birbirini izleyen iki günün birer kısmında bulunmayı içerir.
Oregon’da "yerleşim yeri" (domicile) dışındaki ikamet statüsü, vergilendirme yılı içerisinde eyalette kalıcı bir meskenin bulunmasını ve 200 günden fazla süreyle eyalette kalınmasını gerektirir.
Oregon'da yerleşik bir kişi; Oregon'da kalıcı bir konutu bulunmaması, başka bir yerde kalıcı bir konutunun olması ve Oregon'da 30 günden fazla vakit geçirmemesi durumunda, özel bir istisnadan yararlanabilir.
Hawaii'de 200 günü aşan bir süre bulunmak, ikamet edildiğine dair bir karine oluşturur. Bu karine çürütülebilir; ayrıca, daha az gün kalınmış olsa dahi, "yerleşim yeri" (domicile) kavramı ikamet statüsünün belirlenmesinde esas alınabilir.
Idaho'nun bu mukimlik ölçütü, vergi yılının tamamında konut bulundurmayı ve 270 günden fazla bulunmayı gerektirir. Yerleşim yeri ayrı bir ölçüttür. Geçici veya kısa süreli günlere ilişkin koşullar ve yurt dışında kalış kuralları incelenmelidir.
Maryland'in bu ölçütü, altı aydan uzun süre mesken bulundurmayı ve en az 183 gün fiilen bulunmayı gerektirir. Meskenin bulundurulduğu süre ile bulunma günleri ayrı koşullardır.
Delaware, vergi yılında mesken bulundurmayı ve 183 günden fazla bulunmayı esas alır. Yerleşim yeri (domicile) ayrı bir ölçüttür; yurt dışı kalışına ilişkin sınırlı bir istisna vardır.
Kuzey Karolina'da 183 günden fazla bulunmak, aksinin kanıtlanabileceği bir karine (varsayım) oluşturur. Daha az gün bulunmuş olması, yerleşik olmama durumuna dair bir karine oluşturmaz; "ikametgâh" (domicile) ve "geçici olmayan ikamet" kavramları birbirinden ayrıdır.
Kentucky rehberi, mesken bulundurmanın ve 183 günden fazla bulunmanın karşılıklı ücret vergisi uygulamasını geçersiz kılabileceğini doğrular. Yerleşim yeri (domicile) ve mukim tanımının tamamı ayrıca incelenmelidir.
Maine yasaları, kalıcı bir meskene sahip olmayı ve 183 günden fazla süre bulunmuş olmayı esas alır; silahlı kuvvetler mensupları için bir istisna mevcuttur. Yerleşim yeri (domicile) sahibi olanlar için ise 30 günlük ve 548 günlük ayrı istisnalar bulunur.
Minnesota, (gün içindeki kısmi süreler dahil olmak üzere) en az 183 günlük bir süreyi ve buna ek olarak birey veya eşi tarafından bulundurulan ya da kullanılan, şartlara uygun bir barınma yerini esas alır. Yılın sadece bir bölümünde barınma yerinin mevcut olması durumu ile askerlik hizmeti veya karşılıklılık (reciprocity) anlaşmalarına dayalı istisnalar önem taşır.
Missouri yasası, asıl ikametgahı başka bir yerde olan kişiler için "kalıcı bir mesken"e sahip olmayı ve 183 günden fazla süre kalmayı esas alır. Asıl ikametgahı Missouri'de olanlar için ise; Missouri'de konutunun bulunmaması, başka bir yerde konutunun olması ve 30 günle sınırlı kalma gibi ayrı bir istisnai durum mevcuttur.
Rhode Island, başka bir yerde yerleşimi (asıl ikametgahı) bulunan kişiler için "daimi bir mesken"e sahip olmayı ve buna ek olarak 183 günden fazla süreyle eyalette bulunmayı esas alır; silahlı kuvvetler mensupları için bir istisna mevcuttur. Asıl ikametgah (domicile) durumu, diğer faktörlerden bağımsız olarak değerlendirilir.
Iowa mukimliği yerleşim yerinden veya daimi meskenden doğabilir. Mesken bulundurmak ve eyalette 183 günden fazla bulunmak, meskenin daimi olduğuna dair aksi kanıtlanabilir karine oluşturur. Gün eşiği tek mukimlik ölçütü değildir.
Louisiana; yerleşim yeri (domicile), kalıcı bir mesken veya eyalette altı aydan fazla süre bulunmuş olmayı, ikametgah için ayrı gerekçeler olarak kabul eder.
Kuzey Dakota rehberi, konutla birlikte yedi aydan fazla bulunmayı esas alır ve bunu 210 gün olarak belirtir. Askerlik, karşılıklılık ve yıl içinde taşınma istisnaları ayrıca incelenmelidir.
Arizona eyaletinde bir vergi yılı içerisinde dokuz aydan fazla bulunulması durumunda, aksi kanıtlanmadıkça, kişi eyalette ikamet ediyor sayılır. Daimi ikametgahın (domicile) bulunması veya geçici ya da kısa süreli olmayan bir amaçla eyalette kalınması, ikamet statüsünün daha erken bir tarihte oluşmasına yol açabilir.
Kaliforniya, dokuz aydan uzun süren kalışlarda ikamet durumunun oluştuğunu varsayar; ancak ikamet durumu genellikle kalışın geçici/süreli bir amaç taşıyıp taşımadığına ve tüm olgusal detaylara bağlıdır. Belirli bir gün sayısını esas alan yaklaşım, dokuz takvim ayına tam olarak karşılık gelmez.
Florida'daki "ikametgah beyanı" (declaration of domicile), Florida'nın kalıcı eviniz olduğuna dair yeminli bir ifadeyi kayıt altına alır. Seyahat kayıtları bu durumu destekleyebilir; ancak belirli bir gün sayısı tek başına ikametgahın kurulduğunu kanıtlamaz.
Teksas'ta kişisel gelir vergisi uygulanmamaktadır. Kaydedilen Teksas günleri ikametgah incelemesini destekleyebilir, ancak tek başına eski eyaletinizin sizi hâlâ ikamet eden olarak kabul edip etmeyeceğini belirlemez.
Nevada'da bireysel gelir vergisi uygulanmamaktadır. Bir seyahat kaydı, ikametgah incelemesi kapsamında bulunduğunuz yerleri belgelendirebilir; önceki eyaletiniz kendi ikametgah ve yerleşim kurallarını uygulayabilir.
Güney Dakota sürücü belgesi kuralları, fiziksel ikamet adresi olanlar ile uygun tam zamanlı gezginleri ayırır. Seyahat günleri destekleyici kayıtlardır; bir gecelik konaklama makbuzu ve sürücü belgesi, vergi bakımından yerleşim yerini her durumda kesinleştirmez.
Güney Karolina'da ikamet statüsü oluşturmak için öngörülmüş asgari bir gün sayısı bulunmamaktadır. Yerleşim yeri (domicile) durumu, niyet ve kurulan bağlara dayanır; kaydedilen günler ise destekleyici kanıt teşkil eder.